Σας παρουσιάζουμε παρακάτω ένα ακόμα ποίημα αυτήν την φορά του Ζουρτσάνου ποιητή Τάσου Γαλάτη, με θέμα του την Ζούρτσα και με τίτλο: "ΕΚΕΙΝΟ ΤΟΝ ΔΕΚΕΜΒΡΗ".
ΕΚΕΙΝΟ ΤΟΝ ΔΕΚΕΜΒΡΗ
Ὁ πατέρας μου
ποὺ ἦταν ἀμετανόητος βασιλόφρων
μιά νύχτα ἐκείνου τοῦ Δεκέμβρη
ἔλεγε στὸν ἀδελφό τῆς μάνας μου
ἀμετανόητο αὐτόν κομμουνιστή
«Μήπως καὶ οἱ δυό δεν εἴμαστε Ζουρτσᾶνοι»
Καὶ βέβαια ὁ μπάρμπας μου
τὶ ἄλλο θα μποροῦσε νὰ ὁμολογήσει
«μήγαρις», ὅπως ἔλεγε ἡ νόνα μου
Ζουρτσᾶνος δὲν ἤτανε κι αὐτός.
Θαμπόφεγγε τὸ φῶς τῆς λάμπας
ἔλυωνε τὸ σπαρματσέτο
ἄναβαν φωτιές, σφύριζαν ὅλη νύχτα
οἱ σφαῖρες τοῦ Δεκέμβρη.
Νύσταζα καὶ δὲν γινόταν νὰ διακρίνω στὸ σκοτάδι
πόσο ζουρτσάνοι ἔμοιαζαν καὶ οἱ δυό
Κουζούμης ὁ ἕνας, Πιπιλής ὁ ἄλλος
δηλαδή ἀμφότεροι Ζουρτσᾶνοι
τή φύτρα τους καὶ τὸ σουσούμι τους
ἦταν ἀδύνατο ν’ ἀλλάξει
ὁ τρόμος καὶ ἡ παραφροσύνη τοῦ καιροῦ.
Τάσος Γαλάτης
ΕΚΕΙΝΟ ΤΟΝ ΔΕΚΕΜΒΡΗ
Ὁ πατέρας μου
ποὺ ἦταν ἀμετανόητος βασιλόφρων
μιά νύχτα ἐκείνου τοῦ Δεκέμβρη
ἔλεγε στὸν ἀδελφό τῆς μάνας μου
ἀμετανόητο αὐτόν κομμουνιστή
«Μήπως καὶ οἱ δυό δεν εἴμαστε Ζουρτσᾶνοι»
Καὶ βέβαια ὁ μπάρμπας μου
τὶ ἄλλο θα μποροῦσε νὰ ὁμολογήσει
«μήγαρις», ὅπως ἔλεγε ἡ νόνα μου
Ζουρτσᾶνος δὲν ἤτανε κι αὐτός.
Θαμπόφεγγε τὸ φῶς τῆς λάμπας
ἔλυωνε τὸ σπαρματσέτο
ἄναβαν φωτιές, σφύριζαν ὅλη νύχτα
οἱ σφαῖρες τοῦ Δεκέμβρη.
Νύσταζα καὶ δὲν γινόταν νὰ διακρίνω στὸ σκοτάδι
πόσο ζουρτσάνοι ἔμοιαζαν καὶ οἱ δυό
Κουζούμης ὁ ἕνας, Πιπιλής ὁ ἄλλος
δηλαδή ἀμφότεροι Ζουρτσᾶνοι
τή φύτρα τους καὶ τὸ σουσούμι τους
ἦταν ἀδύνατο ν’ ἀλλάξει
ὁ τρόμος καὶ ἡ παραφροσύνη τοῦ καιροῦ.
Τάσος Γαλάτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου